IPMA-NL congres 'flexibiliteit en controle - gaat dat samen?'

Vier vooraanstaande trendwatchers binnen IPMA-NL zien als huidige trend enerzijds de behoefte aan controle en anderzijds aan flexibiliteit in een omgeving die steeds sneller verandert.

De traditionele aanpak daartoe in projectmanagement is die van een strakke planning en navenante uitvoering. De afgelopen twee decennia, waarin de complexiteit van pro­jecten sterk is toegenomen en beter zichtbaar is geworden, groeide echter het inzicht dat een te eenzijdige nadruk op 'de harde kant' van het vak in veel gevallen tot schijnzeker­heid leidt. Ook aan de maakbaarheid van projecten zitten grenzen. Vanaf eind jaren negentig kunnen we dan ook een toenemende aandacht voor 'de zachte kant' van projectma­nagement vaststellen.

Indicatief voor deze ontwikkeling is de opkomst van pro­jectmanagementmethoden als Agile en Scrum, als reactie op de schijnzekerheid van een starre planmatige aanpak en als antwoord op de vraag hoe om te gaan met onzekerheid. Onzekerheden en onduidelijkheden die inherent zijn aan projecten en zich door de groeiende complexiteit daarvan (toenemende invloed van een sneller veranderende pro­jectomgeving) explicieter manifesteren. In de ontwikkeling van projectmanagement(methodiek) tekent deze groeiende behoefte aan flexibiliteit -en de noodzaak daarvan -zich de laatste tien tot vijftien jaar duidelijk af als trend.

Rekening houden met onzekerheden en flexibel kunnen reageren op onverwachte gebeurtenissen en snelle veran­deringen ('menselijke factor', 'kunst van het meervoudig kijken', 'projectmanagement als ontdekkingsreis'). Maar verlies je daarmee niet aan controle?

ROL PROJECTMANAGER

Verschuiving van klassieke, op beheersing gerichte pro­jectmanagementmethoden naar een meer Agile-of Scrum­aanpak vergt eveneens een andere rol van de projectmanager. De projectmanager krijgt meer de rol van facilitator dan van manager die strak sturing geeft. Met andere woorden: Flexibiliteit is meer sturen op vertrouwen dan op controle. Dit geeft tevens een andere spanning weer: de controllers die meer sturing willen versus de procesmanagers die een heel open proces inrichten.

Los van deze trend wordt geconstateerd dat de projectma­nager in toenemende mate de samenhang en onderlinge afhankelijkheden in zijn project dient te doorgronden en vanuit die samenhang dient te sturen. Dat vergt verschillende manieren van kijken. Tijdens het congres komen dan ook sprekers aan het woord die werkzaam zijn in aan projectma­nagement grenzende vakgebieden. Projectmanagers krijgen zo de gelegenheid om projecten vanuit compleet andere invalshoeken te bekijken.