De omgeving waarin projecten plaatsvinden wordt steeds complexer. Denk bijvoorbeeld aan de strengere wet- en regelgeving en de voortdurend toenemende mogelijkheden die moderne techniek biedt. Ook is er grotere invloed van het maatschappelijke en politieke krachtenveld op besluitvorming van projecten.
De dynamiek in complexe projecten is groot. Het traditionele arsenaal aan projectmanagement hulpmiddelen is niet altijd toereikend om in control te blijven. Terwijl de projectmanager, door de complicerende omgevingsfactoren, juist wordt geacht een strakke aansturing te realiseren. Dat dit regelmatig een zware taak is, valt vrijwel dagelijks in de krant te lezen. Zo zijn projecten als het Elektronisch Patiëntendossier, de Amsterdamse Noord-Zuidlijn en de Tweede Maasvlakte vaak in het nieuws door vertragingen en budgetoverschrijdingen.
Over welke competentieset moet een projectmanager beschikken om een complex project binnen veilige haven te loodsen? Valt complexiteit te meten en te waarderen? Is er een relatie tussen de toenemende complexiteit van projecten en het groot aantal IT-projecten dat behoorlijk uit de hand loopt? In hoeverre kunnen we spreken over maakbaarheid binnen complexe projecten? Welke ‘best practice’ antwoorden zijn er voor projecten met veel onzekerheden?
Op het IPMA-NL jaarcongres Complexiteit in de Greep krijgt u antwoorden op deze vragen. Terwijl thema’s als complexiteit en competenties op eerdere jaarcongressen afzonderlijk aan bod kwamen, vindt nu een synthese plaats op basis van een aantal bijzondere projecten uit de hedendaagse praktijk.
